नेपाललाई आर्थिक सहयोग बटुल्न बेल्जियमका नेपालीलाई भ्याइ नभ्याई

  • सन्तोष न्यौपाने/ बेल्जियम

unnamed

भूकम्पको पीडा नेपालमा मात्र होइन, युरोपियन मुलुकहरुमा बस्ने नेपालीमा पनि छ । यहाँ बस्ने नेपालीका आफन्त र परिवार सकुशल भएपनि भूकम्पले उनीहरुका भौतिक संरचनामा भने क्षती पुगेको छ । आफ्नो देशमा विपत्ति परेका बेला सबैजना पीडामा छन् । तर पनि उनीहरु सहयोगका लागि जुटेका छन् ।

भूकम्प पिडितलाई चाउ र बिस्कुट होइन, किला काँटी, घन र तार

धादिङको सेमजोङ डाँडामा कोही पुगेनन भन्ने खबर आएपछि म प्रकाश सुबेदीजीलाई लिएर धादिङबेशी गएँ । त्यहाँ अन्नपूर्ण पोष्टका साथी मनिष दुवाडी र अर्का पत्रकार महिन्दो वाईवा जोडीनु भो । त्यताको मेसो उहाँहरुले मिलाउनु भो । महिन्दोजीको घरको छतमा टेन्ट टाँगेर रात बसियो । असाध्यै बिकट रहेछ त्यो बस्ती । साह्रै मुस्किल पुग्नपनि । धादिङबेशीबाट सेम्जोङ पुग्न जम्मा ३० किमी रे । तर बडेमानका ढुंगामा अरिगाँठे भन्दा ढिलै हिँड्दो रहेछ । त्यस्ता बाटामा ढिकिच्याउँ खेलेझैं हिँड्ने गाडी हुँदा रहेछन । त्यस्तै गाडीमा हामी सामाग्री राखेर गयौं । ३० किमी बाटो गाडीलाई साँढे पाँच घण्टा लाग्यो छिचोल्न । असाध्यै डरलाग्दा भिड छिचोलेर हामी सेमजोङ पुग्यौं ।

बाटोमा धेरै पटक पाङ्रोले अलिकती लत्तु छोड्यो भने ज्यान खतरामा छ भन्ने सोच्दै पुगियो । सबैले चाउ चाउ, चिउरा लगिदिने गरेको, झारा टार्ने गरेको गुनासो गरे । हामीले भने फरक तरिकाले सोच्यौं । घर लडेपनि त्यसका ढुंगा, ईट्टा, जस्ता र डाँडाभाटा काम लाग्छन् । खान त बरु बारीको मकै, कोदो र आलुलेपनि चलाऊलान । तर बस्ने कहाँ ? त्यसैले किला काँटी, घन, ढुंगा फोर्ने अर्को बलियो घन, डाँडा भाटा कस्ने फलामका तार लगिदिए बरु दिर्घकालिन होला । त्यही भत्केको घरका सामाग्री जोडेर बास बस्लान भन्ने सोच्यौं । यस्ता सामाग्री लैजाने प्रस्ताब गर्दा पत्रकार महिन्दो वाईवा एकदम खुशी भए । मनिषा दुवाडीलेपनि गज्जब हुन्छ भन्दै सहमती जनाए । यि दुबइ पत्रकार धादिङका थिए र तिनलाई त्यहाँको बारेमा ज्ञान थियो। हाम्रो यात्रा कस्तो भो ? महिन्दो वाईवाले तयार पारेको भिडियो हेर्नुस् ।

 

सडकमा उभिएर भूकम्प पीडितलाई सहयोग बटुल्दै माल्टाका बिद्यार्थी

  • सन्तोष न्यौपाने

unnamed

यूरोपियन देश माल्टामा धेरै नेपाली बिद्यार्थीहरु आउने गरेका छन ।  तर केहि मात्र माल्टा बसेर अरु अन्य देशमा स्थाई बसोबासको लागि जाने गरेका छन ।  माल्टाको मोस्टा सहरमा केहि समय अघि ४ सयको हाराहारीमा नेपाली बिद्यार्थी हरु अध्ययन गर्ने भन्दै नेपाल देखि आयका थिय ।  अहिले उक्त संख्या घटेर ११मा पुगेको छ ।  उनीहरु अहिले अध्ययनको साथसाथै काम पनि गरिरहेका छन ।  नेपालमा भूकम्प पिडितहरुको सहयोगार्थ उनीहरुले अहिले बाटोमा बसेर सहयोग उठाइरहेका छन ।  

धादिङ : घर बनाउने सामान पाईन्न वर्षा केले कटाउने ?

DSC05070

कास्कीबाट हिजो फर्के लगत्तै धादिङका पत्रकार साथी महिन्दो वाईवासित भेट भयो । फेसबूकमा । धादिङको अती बिकट सेमजोङ गाविसका ९ र ६ वडामा राहत नपुगेको । मानिसहरुलाई असाध्यै आपत परेको । बिकट भएकाले कोही नजाने । नुवाकोटसित सिमा जोडीएकाले यता धादिङको आँखा नपर्ने । उता नुवाकोटले धादिङका भन्ने । त्यसैले मारमा परेको रहेछ । वाईवाले यसो बताएपछि यता केही राहत दिने सल्लाह भयो । आजै पहिलो चोटी प्रत्यक्ष भेट भएका प्रकाश सुबेदीलाई आग्रह गरेर म यता आएँ ।

सस्तो, राम्रो, सुलभ घर, भूकम्प पिडितकालागि

DSC04991

हिजो बेलुका म ढिलो आइपुगें चितवन, टाँडी बजार । साथी देवेन्द्र पर्खेर बसेका रहेछन् । कास्कीको मेरो यात्रा बारे छोटो कुराकानी भो । उता धादिङ सेम्जोङ गाबिसको ९ र ६  वडामा आजसम्म कोही सहयोग गर्न नपुगेको भन्ने खबर आयो । त्यता जाने योजना बुन्दै थिएँ । देवेन्द्रको बुवा बासुदेव श्रेष्ठले भन्नु भो ‘ बाबु भूकम्प पिडितका लागि सस्तो, एकदम राम्रो, सुबिधा सम्पन्न घर बनाएका छन् । हेर्नुस् न । काम लाग्छ ।’ मोटर साईकलमा अमिल्या भन्ने ठाउँ लिएर जानु भो । गज्जब रहेछ भूकम्प पिडितका लागि नमूना घर ।

भूकम्पमा मारिनेका नाममा युएईमा मोर्चाको शोक सभा

  • कैलाश पुन / दुवई, युएई
?????????????

?????????????

नेपाली जनप्रगतिशील मोर्चा, यूएई (विप्लब समर्थक मोर्चा) ले २५ अप्रिल शनिबार गएको विनासकारी महा भुकुमपा परि ज्यान गुमाएका मृतकहरुको सम्झनामा शोक समाहरोह सम्पन्न गरेको छ । यूएईको राजधानी अबुधाबी स्थित मोहम्मद रेस्टुरेन्टको सभा हलमा मोर्चाको अध्यक्ष रामशरण कडरियाको सभापतित्व र समर खत्रीको बिशेष उपस्थितिमा सम्पन्न भएको उक्त कार्यक्रममा संचालन मोर्चाका महासचिब पृथीछक बुढा मगरले गर्नु  भएको थियो ।

सिन्धुपाल्चोकका भूकम्प पीडितलाई बेल्जियमबाट मोर्चाको सहयोग

1महाभुकम्पले अतिप्रभावित सिन्धुपाल्चोक जिल्लाको सागाचोक गाबिसको भिमटारका भूकम्पपीडितलाई नेपाली जनप्रगतिशील मोर्चा, बेल्जियमद्वारा संकलित राहत वितरण गरिएको छ । एक सय पचास बोरा चामल,आलु प्याज केटाकेटीहरुलाई कलम,विस्कुट र खेलौना वितरण गरिएको उक्त वस्ति माझीहरुको बाहुल्यता रहेको छ । भूकम्पले बस्ती पुरै ध्वस्त भएको र राहत वितरणका लागि अहिले सम्म कोही नपुगेको हो । मोर्चाले संकलन गरेको ७,८१,१११ रुपैयां नेकपा माओवादीलाई हस्तान्तरण गरिएको थियो ।

एनआरएन नर्वे -लज्जा कि गर्व !

  • टेक बहादुर गिरि / नर्वे 

Tek-Giri-Norwayकेहि बर्ष अघिको कुरा हो,दक्षिणी नर्वेमा आयोजित एउटा कार्यक्रममा स-परिवार सहभागी हुने मौका जुर्यो |संयोगबश:त्यस कार्यक्रममा नर्वेका एकजना पुराना नेपाली भाषी अगुवा पनि टुपलुक्क देखिए |तिन दिने आवासीय कार्यक्रम अवधि भर पुर्व परिचित उनले एउटा हात छाती सम्म उचालेर हाम्रो अभिबादन ग्रहण र आपसी सन्चो -बिसन्चो सोध्ने बाहेक केहि कुराकानी भएन |समापनको दिन सोहि कार्यक्रममा दक्षिण भारतबाट आएका एकजना प्रसिद्ध आध्यात्मिक गुरुसंग सामुहिक भेटघाटको कार्यक्रम थियो |समयको निक्कै पावन्दी थियो |कार्यक्रम मा अभिभावक तुल्य ती नेपाली अगुवा संग आशा पलायो | उनको अगुवाईमा नर्वेमा बस्ने नेपाली भएर भेट माग्दा दर्शन -भेट सहज हुन सक्थ्यो कि भन्ने लाग्यो | त्यो हार्दिक आग्रहलाई उनले मुस्कुराउदै अस्विकार गरिदिए | अनि फूलको गुच्छा लिएर  ` इन्डियन ` हरुको लाइनमा उत्साह पुर्वक सामेल भए | हामी पनि के कम ! पारिवारिक भेटलाई “नेपाली “नाम दिएर ति गुरुका सहयोगीलाइ ढोकामा नाम टिपायौं |नभन्दै २ मिनेट पछि हामीलाई भेटको लागि भित्रबाट बोलावट भयो |हामी बाहिरिदा उनि लाइनमा बसेकै थिए |संकोच र लज्जाबोध गरे क्यार ! हामीलाइ देखे नदेखे झैं गरे |हाम्रो भने नेपाली अभिमानमा गहिरो चोट लाग्यो |

बिल बढाउँदै राहत बाँड्दै

DSC04238

हामी मकवानपुर जिल्लाको मनहरी बजार पुग्दा केही मानिसहरुको चहलपहल बढीसकेको थियो । राहत पाईन्छ कि भनेर पहाडी भेगबाट चेपाङहरु तल झरिसकेका थिए । चेपाङहरुलाई राहत दिन भनेर हामी योगेश अधिकारी, देवेन्द्र कुमार श्रेष्ठ र म त्यता लाग्यौं । मनहरीको सुबेदी किराना पसल एण्ड खाद्द भन्डारमा गएर हामीले चामल, नुन, तेल किन्यौं । उनैले ट्र्याक्टर खोजिदिए, त्यो सामान डाँडाको काखसम्म पुर्याठउन । बिल माग्यौं । साहुजीले यस्सो वरीपरी आँखा डुलाए । फेरी बिल बनाउन भन्यौं । त्यसपछी सोधे ‘कतिको बिल बनाइदिउँ ?’ ‘कस्तो कतिको ? कतिको चाहिन्छ ?’

चेपाङ डाँडादेखि बिस्थापित वालवालिकासम्म राहत

DSC04249

हिजो हामी योगेश अधिकारी, देवेन्द्र कुमार श्रेष्ठ र म चेपाङ गाउँ गयौं । भूकम्पबाट पीडित चेपाङकालागी राहत दिन । मनहरी बजारबाट सामान किन्यौं । ट्याक्टरमा राख्यौं । मनहरी खोला १४ पटक तर्‍यो ट्याक्टरले । बडेमाका ढुंगा नाघ्दै । टुडुङ्ग टुडुङ्ग ठोक्किँदै । सोंस (डल्फिन) उफ्रिएझैं गर्थ्यो ट्याक्टर । बेला बेला ढुंगासित सिंगौरी खेलेर । देवराज प्रजा लगायतका चेपाङ जातिका बुझक्की मनहरु सँगै चामल, तेल र नुनका बोरामा खाँदिएका थिए ।