आततायी सम्बन्ध

  • आनन्दराम पौडेल

writer-anandaram-paudel“अस्ति १६ गतेको प्रदर्शनमा पनि तपाईंको उत्साहबर्द्धक सहभागिता थिएन । तपाईंका अभिव्यक्तिहरु पनि अरुभन्दा फरक छ। आफ्नै मोर्चाको टीमसँग असन्तुष्ट हुनुहुन्छ कि ?” नन्दरामले सोधे ।

“तपाईंले ठीक ठम्याउनुभयो । आफ्नै मोर्चाका अरु नेताहरुभन्दा मेरा अभिव्यक्तिहरु फरक देखिएका छन् । माघ २६ गते रिपोर्टर्स क्लबमा तपाईंले मेरा कुरा सुन्नुभएकै थियो । मेरो धारणा प्रष्ट छ । एकोहोरो आफ्नै डम्फु मात्र बजाउने र उग्र र चर्का कुरा मात्र गरेर हुँदैन । हामीले जिम्मेवार बन्नैपर्छ । मैले वीचको धार पक्डेर समाधानतिर जाउँ भनेको हो । साथीहरु अति आत्मकेन्द्रित हुनुभयो । आफ्नै रागमात्र अलाप्नुहुन्छ । यही समस्या छ ।”  विजय गच्छेदारले भने ।

देवदह नगरमा पर्यटक घुमाउने रहर

  • सिद्धिचरण भट्टराई / बुटवल 

devdaha-2

देवदह नगरपालिका घोषणा भए लगत्तै यसलाई कसरी विकसीत र समृद्धनगरका  रुपमा विकास  गर्ने भन्ने मुल प्रश्न देवदह वासी राजनीतिक दल र समाजसेवीहरुका मन मष्तिष्कमा चलिरहेको सवाल हो । भर्खरै प्रथम नगर परिषद गरेको देवदह नगरपालिकाले पर्यटन, कृषि र पुर्वाधार : समृद्ध देवदहका आधार भन्ने मुल नारा तय गरेको छ । यसबाट नगरपालिकाको भावी दिशा र प्राथमिकता प्रष्ट हुन्छ । ४५ हजार नगरवासी १० हजार बढि परिवार रहेको देवदहमा जनसंख्याको तिब्र बृद्धि छ । यसको मुल कारण बसाई सराई  हो  जसले गर्दा शहरीकरण तिव्र छ । व्यवस्थित बसोबास चुर्नौति छन । खानेपानी, ढल निकास, बिद्युतिकरण, सडक, सिँचाई, घर निर्माण, सुरक्षा जस्ता क्षेत्रमा समस्या छन । जसको समाधान विना सुन्दर र व्यवस्थित नगर बनाउन सकिदैन । यसका वावजुद नगरपालिकाले आफनो प्राचिन इतिहास र भविश्यको गन्तव्यको सम्वन्ध निरुपण गर्न र यसैको महत्वको छायाँमा आफनो समृद्धिको सपना पनि पाल्दैछ ।

प्राचिन देवदहको प्रमाणिकरण

बिश्व शान्तिका अग्रदुत भगवान गौतम बुद्धको मावली र ससुराली स्थल हुनुका साथै प्राचिन कोलिय गणराज्य हुनुले देवदहले नेपालका मात्र होइन बिश्वभरका पर्यटकलाई आफनो आँगनमा ल्याउने सामथ्र्य राख्दछ । देवदहका जमिन मुनि विश्वसम्पदा सुचिमा पर्ने प्राचिन स्मारकहरु दविएका छन तिनलाई सतहमा ल्याउन सरकारीस्तरबाट प्रयास जारी छ । पुरातत्व विभागले गरेको उत्खननबाट बाह्रसय बर्ष अगाडिका मानव सभ्यता फेला परेका छन । देवदहको प्रमाणीकरण भई नसकेपनि बौद्धतिर्थस्थल भएका प्रमाण भेटिइसकेका सकेका छन ।

भवानीपुर, एतिहासिक पाँकरी बृक्ष, बैरीमाई कन्यामाई, देवदह र खयरडाँडा जस्ता क्षेत्रहरुमा रहेका प्राचिन इटाहरुले प्राचिनतम मानव सभ्यतास्थल हो भन्ने कुरा मा दुईमत छ्रैन । बौद्धग्रन्थमा पाइएका प्रमाण र हुयन सांग र फाइयान जस्ता तिर्थ यात्रुका यात्रावर्णनले  लुम्बिनी र देवदहको दुरीका  आधारमा यही क्षेत्र भएको पुष्टि गर्दछन । यद्यपी त्यतिखेरको कोलिय गणराज्य निष्चय नै बिशाल थियो । अहिलेको नगरपालिकाको मात्र सिमाले प्राचिनतम कुरा प्रमाणित गर्न सक्दैन । प्राचिन देवदह यहाँदेखि सुनवल र पण्डितपुर रामग्राम सम्मनै हुन सक्दछ । यसमा जिकिर गर्नु भन्दा प्रमाणिकरणको प्रक्रिया अगाडि  बढाउनु सबैका लागि हितकर हुन्छ ।

पर्यटन गुरु योजना

Debdaha-1

देवदह नगरपालिकाले आफनै पहलमा पर्यटन गुरु योजना यस बर्ष निर्माण गदैछ । यसका लागि हामिले केही बर्ष देखि आवाज उठाउँदै समेत आएका थियौं । देवदहको विकासका लागि धेरै संस्थाले धेरै प्रकारले कुरा उठाएको र काम अगाडि बढन नसकेको स्थिती थियो । प्राचिनतम धरोहरलाई आफनो अनुहारमा झल्काएर देवदहले पर्यटकहरुलाई कसरी आकर्षित गर्ला ? यहि प्रश्नमा घोत्लिएर हामिले योजनाहरु अगाडि लैजानु पर्ने छ । गुरु योजना बनेमा विभिन्न बौद्ध धर्म अनुयायी देशमा हामी स्वयंले आग्रह गर्न सक्छौ र सरकार संगको समन्वयमा सोझै सहयोग ल्याउन सक्ने अवस्था हुन्छ । यस स्पष्ट बाटो तय गर्नेछ ।

नगरपालिका मार्फत हामीले अघि सारेका योजनाहरुलाई केही चर्चा गरौं । आगामी ५ बर्ष सम्म लगातार बजेट बिनियोजन गरी नगरपालिकाको दृष्टिकोणमा आधारित भई दीर्घकालिन योजनाका साथ अगाडी बढने सोँच रहेका योजना निम्न छन ।

भवानीपुर : देवदहको कोलिय गणराज्यको दरवार भएको ठाउँ यही क्षेत्रलाई मानिएको छ । यहाँ प्राचिन धारा र मुर्ति, पर्खाल भेटिएको छ । यो देवदहका स्थलहरु  मध्ये अत्यधिक बौद्ध धर्मका तिर्थालुहरु आउने स्थल हो । यहाँ नगरपालिकाले ‘गोल्डेन टेम्पल अफ लभिंग बुद्ध‘ निर्माणकोे योजना बनाएको छ । यहाँ आउने पर्यटकलाई ध्यानमा राखेर पार्किंग क्षेत्र बनाउने योजना अगाडि सारेको छ ।

बैरीमाई कन्यामाई : यो क्षेत्रमा लुम्बिनी विकास कोष र पुरातत्व विभागले उत्खखन गरी प्राचिन पर्खाल र इनार, बुद्धका मुर्तिहरु फेला पारेका छन । प्राचिन मुर्तिहरुलाई बटुलेर स्थानिय बासीले एक मन्दिर बनाएका छन । यहाँ लुम्बिनी विकास कोषले प्राचिन बस्तुको संरक्षणका लागि एक चाैिकदार  राखेको छ । यहा को संरक्षणका लागि तारबार र गेट निर्माण जरुरी छ । निरन्तर उत्खखन आवश्यक छ । स्थानिय समितीको सक्रियतालाई बढाएर भित्र आउने तिर्थालुका लागि प्रवेश शुल्क लिने प्रचलन शुरु गर्न जरुरी छ ।

21_02_2012-21MRJ15

पाँकरी बृक्ष :  पाँकरी बृक्ष देवदहको सुन्दर पर्यटकिय गन्तव्य बनिरहेको छ । यो एतिहासिक र बौद्धकालिन बृक्ष हो भन्ने जनविश्वास छ । कहिल्यै पात नझर्ने, चराले गुँड नलगाउने, बिभिन्न तलामा सजिएको र हात्ति नजाने, कौवा  नवस्ने जस्ता बिशेषताले यसलाई अलौकिक शक्ति भएको रुख मानिएको हो । यहि बिशेषताका साथ यस बृक्षको छायाँमा बसी ध्यान गर्ने, युगल जोडिले कसम खाने गरेमा प्रेम नित्य रहने बिश्वास छ । यही कुरालाई प्रचारित गरेमा यहाँ आन्तरिक र बाह्य पर्यटक बृद्धि हुने हुँदा नगरपालिकाले यसको संरक्षण, जग्गा विकास, प्रचार प्रसार गर्न बजेट बिनियोजन गरेको छ । स्थानिय सामुदायिक संस्था मार्फत यसको भित्र पस्न र बस्न प्रवेश शुल्क लिने व्यवस्था गर्न खोजिएको छ । यस वरीपरि फराकिलो जग्गाको कमि देखिएको छ । यसलाई बृद्धि गर्न योजना बन्नु पर्दछ ।

देवदह यशोधरा पार्क : बुद्ध दर्शनमा स्नाकोत्तर गर्ने डा. कृष्ण न्यौपानेका अनुसार प्राचिन बौद्धकालिन कोलिय गणराज्यका राजाहरुले नुहाउने क्रिडा गर्ने पुस्करीरिणी तलाउ देवदह हालका देवदह नपा वडा १० घोडाहा प्रगति सामुदायिक वनभित्र रहेको दह हो । यसको दक्षिणतर्फ खयरडाँडामा प्राचिन इटा र पर्खाल रहेकोले यसलाई पुष्टि गर्न बल मिलेको छ । यसलाई एउटा सुन्दर र आकर्षक पार्कको रुपमा विकास गर्न नगरपालिकाले नगरपरिषद मार्फत एउटा दृष्टिाकोण सहित दीर्घकालिन योजनामा समावेश गरेको छ । आगामी ५ बर्षमा एउटा सुन्दर पार्कमा विकसित भईसक्ने गरी बजेट बिनियोजन शुरु गरिएको छ । जहाँ पिक्नीक पार्क सेडहरु, मिनि जु, चिल्डैन पार्क, जैविक पार्क लगायत आकर्षहरु रहनेछन ।

दहलाई ३ बिगाह जग्गामा फैलाईने छ । त्यसको सुन्दरता र सिमसार अवस्थालाई संरक्षण हुने गरी तालको विच भागमा बुद्धकी धर्म पत्नी यशोधरा, छोरा राहुल र बुद्धको प्रतिमा राख्ने र त्यसलाई पानीको फोहोरा दिने, सो ठाउँमा जान सानो पुल बनाउने गर्न सकिनेछ । यसैगरीखयर डाँडा तर्फ व्यवस्थित उत्खनन गरी सो ठाउँलाई बिश्व प्राचिन सम्पदा क्षेत्र को रुपमा राखी उत्तर दक्षिणको जगंल बिशाल कोलिउ उपवन को रुपमा विकास र संरक्षण गर्ने अवधारणा समेत नगरपालिकाले राखेको छ ।

माथागढी र सरनावारी होमस्टे : देवदह अझैपनि पुर्ण नगरको रुपमा विकसित भई सकेको छैन । यसमा ग्रामिण परिवेश, परम्परागत कला र सष्कृति बिद्यमान छ । नगर सभ्यताको विकास हुँदै जाँदा र शहरीकरणका साथै पश्चिमी सभ्यताको प्रभाव बिस्तारले हाम्रा परम्परा लोप हुने खतरा पनि छ । यसलाई बचाउन र मानिसलाई पर्यटनबाट फाइदा लिन सिकाउन होमस्टे गाउँ प्रभावकारी उपाय ठानिँदै आएको छ । यसर्थ देवदहनपा ७ को सरनवारी गाउँ हामी सबैको छनौटमा परेको छ । परम्परागत मगरवस्ती हुनाले यसलाई संभव बनाएको छ । यसै बर्ष देखि तालिम प्रदान गरी ५ घरबाट शुरुवात सामेत गरेको छ । स्थानिय तहमा होटल र लज कम भएको अवस्थामा देवदहको यो कार्यक्रम अझ प्रभावकारी हुने छ ।  माथागढी सम्म सरनवारी हुँदै ट्रकिंग मार्ग र माथागढी माथामन्दिरको संरक्षण, उत्तर हिमाल, दक्षिण रामग्राम, लुम्बिनी र देवदह कोलिय क्षेत्रको स्थानहरु हेर्ने गरी भिउ टावर निर्माण गर्न सकिने छ । सुदुर भविश्यमा खैरेनी माथि दाउन्ने वा सरनवारीबाट केवुलकार पनि चलाउन सकिने छ । जसले गर्दा मनकामना जस्तै महत्वपूर्ण माथागढी मन्दिरको दर्शनार्थीलाई सहजहोस र आन्तरिक पर्यटनमा समेत छलांग मार्न सहयोग पुग्ने छ ।

यसका अतिरिक्त देवदह नगरपालिकाले सबै दलहरुको सहभागितामा देवदह चक्रपथ, मदनआश्रित पार्कमा देवदहमण्डप, मायाँदेवी पार्कमा बौद्ध गुम्वा, कृषी पर्यटनको रुपमा अग्र्यानिक खेति, कृषि पकेट क्षेत्र, देवदह ८ सितलनगरको वडाकार्यलयमा बहुउद्देश्यीय भवन देवदह संग्रालय, पर्यटन सूचना केन्द्र, देवदह ८ मा मायाँ देवी सामुदायिक हश्पिटल जस्ता पुर्वाधार विकासका योजना अगाडि सारेको छ । दुग्ध उत्पादनमा नेपालमै  नाउँ कमाएको देवदहले दुग्ध जन्य परिकार उत्पादनमा ध्यान लगाउन खोजेको छ । अहिले बढि भन्दा बढि बजेट सडक कालोपत्रेमा रहने गरेकोले दृष्टिकोण बोकेका योजनाहरुले त्यति स्थान पाएका छैनन तर यहाँको विकास वा परिवर्तन यसबाट मात्रै सम्भव छ । भर्खरै भैरहवामा गौतमबुद्ध अन्तराष्ट्रिय विमानस्थल निर्माण कार्य हुदैछ । ३ बर्ष भित्र त्यो पुरा हुनेछ । यसले लुम्बिनी घुम्न आउने र पोखरा जाने पर्यटकलाई एकदिन देवदहेमा राख्ने गरी यहाँेको पुर्वाधार बनाउन सकेमा हामीले छिटैनै सिँगापुरले प्राप्त गरे जस्तै उपलब्धि प्राप्त गर्न सक्छौ ।

देवदह नगरपालिकाले पर्यटन गुरु योजनाका लागि केहि बिशेषज्ञहरुलाई जिम्मादिई सकेको छ । यस परिस्थिीतिमा पर्यटन विकासबाट समुदायले लाभ लिने स्थिती सिर्जना गर्न र त्यसमा पनि आर्थिक रुपमा सिमान्तकृत समुदायले फाइदा लिने गरी योजना बनाउन जरुरी छ । पुर्वाधार विकास संगै पर्यटनजन्य साना उद्योगहरु स्थापना गरी स्वरोजगारी, रोजगारी र आर्थिक बृद्धि पनि हुनेछ ।

(लेखक नेकपा एमाले जिल्ला कमिटी सचिवालय सदस्य देवदह नगर इन्चार्ज हुनुहुन्छ )

नेपालमा गुमनाम शेर्पा स्विजरल्याण्डमा हिमाली हिरो !!

sherpa_dawa1_big

बुधबार स्विजरल्याण्डको फ्रान्सेली भाषी क्षेत्र लोजानमा बस्छन सेद्रिक आगासे । उनले नेपालका लागि धेरै योगदान गरेका छन् । बुधवार उनैको घरमा पुग्दा उनको घरको टेबलमा एउटा पत्रिकामा आँखा परे, खेलकुद संवन्धि । मुख प्रिष्ठको तस्विरनै एक जना गहुँगोरो वर्णको मानिस मांशपेशी डल्लो पारेर दगुरेको । मैले पत्रीकामा आँखा यस्तो लगाएपछी आगासेले सोधे ‘तपाई यो मानिस चिन्नुहुन्छ ?’

सम्मान मात्रै लिने की सामाजिक दायित्वपनि बहन गर्ने ?

  • भोला लामिछाने

bhola-lamichhaneभनिन्छ, मानिस सामाजिक प्राणी हो । ऊ समाज बाहिर टाढा रहेर बाच्न सक्दैन । उसको जिवनको शुरूदेखी अन्त्यसम्म समाजमा हुने हरेक गतिविधिले प्रतक्ष्य वा परोक्ष रूपमा प्रभाव पारिरहेको हामी सबैले अनुभव गर्दै र भोग्दै आएको कुरामा खासै बिवाद छैन । अहिले उठान गर्न खोजिएको विषय समाजलाई हामीले के दिन सक्यौ ? समाजले हामीलाई के सिकायो ? के साच्चिकै हामीले हाम्रो समाजलाई सोचेजस्तो बनाऊन सक्यौ ? के समाजले हामीलाई दिएको ज़िम्मेवारी पुरा गर्न सक्यौ ? किन हामी चुप छौ ? मौन छौ ? किन हामीले समाजमा भएका, घटेका हरेक घटनालाई गम्भिररुपमा रूपमा लिदैनौ ? लिन्छौ केवल समाजले कहिले सम्मान गर्ला, सबैको भिडको अगाडी सम्मान गर्लान् अनी आफु ठुलो भएर समाजमा गर्वको महशुस गरौला ।

संविधान सभा : ‘मध्यदेश’ कालागि हतियार बनाउने दाउ

  • मदन बज्राचार्य

writer-12बिगतको शासक र व्यबस्थाको कारण पिडित बनेकाले चाहेको संघियता र तराइ नेपालको नभएको भन्ने मधेशबादीले खोजेको संघियतालाइ अब विचार गर्नु पर्ने स्थिति आएको छ ।

मधेशबादीहरूले मधेश र मधेसी शब्द  “मध्यदेश” बाट बनेको भन्छन । तिनीहरुले नेपालको तराइदेखि बिहारको बिन्द्याचल सम्मको भूभागलाइ मनुस्मृतिमा मध्यदेश भन्थ्यो भन्छन । जव कि रामायण, महाभारत र बुद्ध कालमापनि नेपाल र भारत बीच कुनै मध्यदेश नामको देश  थिएन । रामायणमा तराइको जनकपुरको बारेमा उल्लेख छ । महाभारतमा तराइकै बिराटनगरको बारेमा उल्लेख छ र बुद्ध लुम्बिनीमा जन्मेको भनेको छ । मध्यदेशमा जन्मेको भनेको छैन । किरातीकाल लिच्छविकाल मल्लकालको नेपालमापनि मध्यदेश भनिने कुनैं भूभाग भएको कुरा कहिँ उल्लेख समेत भएको छैन । पृथ्बी नारायण शाहको समयमा नेपालमा बाईसे र चौबिस जातीय राज्यहरु थिए । त्यतिबेला पनि मध्य देश भनिने कुनै राज्य नेपालमा थिएन । 

जोन केनेथ योजनाका लाइनएजेन्सी

आनन्दराम पौडेल  

writer-anandaram-paudelनन्दराम छक्क परे। फेसबुक चलाउँदैथिए, कहाँबाट सीके राउतजी पो च्याटमा  झुल्किए ! नन्दराम एकछिन त स्तब्ध भए । तैपनि केही जिज्ञाशा र केही  कौतुहलले कुतकुत्याएर च्याटवार्तामा सामेल भए। अभिवादन भलाकुसारीपछि सिके राउतजीसँग च्याटवार्ता गर्नथाले ।
“तपाईंलाइ मैले इमेल पठाएको थिएँ, हेर्नुभयो ?”  सीके राउतजीले च्याटमा सोधे ।
“हेरें।”  नन्दरामले जवाफ दिए ।

सीके राउतजीले एक्कैचोटी २४३ जनालाइ ग्रुपमा इमेल पठाएका थिए। मेल के भन्नु ? यो एउटा ‘कम्प्लीट’ आर्टिकल थियो । यो आर्टिकलमा उनले राज्यको कारणले अन्यायमा परेका नन्दप्रसाद अधिकारीदेखि शारदा भुसाल झा सम्मका उदाहरणहरु पेश गरेका थिए । जताततै हिंसा मच्चाउने माओवादीलाइ सरकारले शीरमै बोकेर हिंडेको छ, तर हामीलाइ दुःख दिईरहेछ भनेर लेखेका थिए । मैले लेखेको पुस्तकको बाहिर कभरमा बुद्ध, गान्धी र मण्डेलाको फोटो राखेको थिएँ, त्यस्तो कभर भएको पुस्तकपनि जफत गरे भनेका थिए। हामी आफ्नो अभियानमा हिंड्दा झोलाभरी गुलाफको फूल बोकेर हिंड्छौ र प्रहरी भेट्नासाथ फूल दिन्छौं, तर हामीलाइ नै गिरफ्तार गर्छ भनेर लेखेका थिए ।

कथा : दोहोरीभित्र प्रेम र धोका

  • प्रेम पुन / बेल्जियम

prem-pun-belgium-2“फूल फुलेर पयाँलै भयो

आधी जोबन हाँसखेलमै गयो,

आधी जोबन मायालाई भैगयो ।”

पोखरा शहरको एक चर्चित दोहोरी साँझको गेटमा ऊ पुग्दा बाहिरको गल्ली सम्मै सुनिने गरी यो गीत गुन्जी रहेको थियो। ती अधबैशे दोहोरी छिर्नै खोज्दा ढोका बाहिर उभिएको गार्डले, मन्त्री सवारी भएझै बडो फुर्तिको साथ बुट बजार्दै सलूट ठोक्यो । उसलाई यो अनौठो लाग्यो।जब ऊ नेपालमा थियो । त्यतिबेला सम्म प्रहरी र सेनामा कार्यरत बाहेक अन्य सरकारी या गैर सरकारी सेक्टरमा काम गर्ने सेक्यूरिटी गार्डहरु कसैले सलुट मारेको देखेको थिएन । पहिलोचोटी अरु कसैबाट सलूट पाँउदा उसले हल्का आनन्द महशुस भने गर्यो ।

हिउँदमा हराउने स्विजरल्याण्डका हिमाल

KARL-MULLER-photos 034

(टोनी हेगनको घर लेन्जरहाईड भन्ने गाउँमा छ । उनको घरको झ्यालबाटै यस्ता हिमाल देखिन्छन्)

यतिखेर स्विजरल्याण्डका डाँडाहरू हिउँनै हिउँले ढाकिएका छन् । डाँडाकाँडा मात्रै होइन, सडकमा हिउँनै हिउँ । गहुँ, मकै फल्ने खेत पुरै हिउँको बिस्कुन सुकाए जस्तो छ । रुखमा हिउँका डल्ला फले जस्तो छ, सेताम्मे । पहाडको टुप्पो देखि हिउँ सलल बग्दै सडकसम्म पुगे जस्तो लाग्छ । हिमाल देखि शुरु भएर हिउँका लाँक्रा सडकसम्म ओर्ले जस्तै देखिन्छ । डाँडाहरू पुरा सेता न सेता । हिउँ परेपछि हिमाल् बन्दा रहेछन् । अर्थात् जाडो यामका बेला यिनलाई हिमाल् भन्दा रहेछन् स्विसहरू । तर यहि हिमाल् हिउँद लागेपछि हिमाल रहँदैनन । यिनको रुप फेरिन्छ । जाडोमा टुप्पोदेखी फेदिसम्म लर्कने यी हिमालहरूले आफ्ना हिउँका पहिरन झिक्छन । यी सेताम्मे रुप बाँकी रहँदैनन । हिउँका पहिरन बदलेर हरिया रुख र झारपातको पहिरन लगाउन थाल्छन ।  त्यसपछि यी हिमाल डाँडामा बदलिन्छन ।

जाडो महिना सकिन लागेपछि घामको न्यानोपनी बढ्दै जान्छ । त्यसपछि आफ्ना सेताम्मे रुप फेर्न यी हिमालहरुलाईपनि हतारो भए जस्तो लाग्छ । घामको न्यानोले सेक्दै जाँदा हिउँका बुर्का यिनले फुकाल्दै जान्छन् । यिनको रुप छ्याके छ्याके परेको जस्तो देखिन थाल्छ । तब थाहा हुन्छ, अब केही दिनमा यिनले सेता बुर्का पुरै खोलेर चट्टान र ढुंगाको फुर्सो रुप देखाउने छन् । गर्मी लाग्दै जाँदा सल्लोका र अन्य जातका होचा रुख, बुट्यानहरूको हरियालीमा सजिन्छन ।

जाडो यामलाई बिदाई गर्दा ‘स्विजरल्याण्ड खोक्रो’ (फोटो कथा)

faschnacht-aarau-swiss-15-02-2015 024

स्विजरल्याण्डमा जाडो यामलाई बिदाई गर्ने गज्जबको शैलि रहेछ । स्विस जर्मन (जर्मन भाषा बोल्ने स्विसहरु) हरूले यसलाई फासनाख्त भन्ने रहेछन् । जर्मनहरूले भने कार्नाभाल । तर यो कार्नाभाललाई कसै कसैले फरक् किसिमले बुझ्दा रहेछन् । नेपालप्रेमी एदवार्ड मुलेमान आज मसँगै थिए । बर्न शहर सँगै घुम्दा सडकमा कार्नाभाललको तयारि देखेपछि उनीपनि चकित परेका थिए । कार्नको अर्थ मिट अर्थात् मासु र भालको अर्थ ओके रहेछ ।

कट्टर हिन्दूको लोगो राख्ने सेना कसरी हुनसक्छ सबैको साझा ?

  • पूर्ण बहादुर विश्वकर्मा / नेदरल्याण्ड

nepal-army-logo

धर्म पनि एक प्रकारको राजनीति नै हो ।  जसरि राजनीतिमा जित्ने र हार्ने पक्ष हुन्छन त्यसै गरि धर्ममा बिजय हुने शक्ति भगवान कहलिन्छ भने हार्ने शक्ति राक्षस । आफ्नो शत्रुलाई परास्त गर्न साम, दाम, दण्ड, भेद सबै अस्त्र प्रयोग गरिन्छ । शिवजीको हतियार त्रिशुल । प्रायजसो हिन्दुको अचुक अस्त्रको रूपमा लिइन्छ । कुनैपनि राज्य सत्ता टिकाउनको लागि सैन्य शक्ति नै प्रमुख मानिन्छ । नेपालको सन्दर्भमा बहिर जे भनिए पनि सर्व साधारणले समेत बुझ्न सक्ने कुरा के हो भने अहिलेको नेपाली सेना राजा पृथ्वीनारायण शाहको पाला देखि अस्तित्वमा छ ।