भावात्मक तपाइको कबिता | अनि कहा हुन्छ त हामीले सोचे जस्तो यो त भाबिको खेल हो | कहा कहिले अनि कसको जोडी को यो त उपर वालाको मर्जी हो | हामी त उसकै खटनमा चल्नु पर्छ | हिजोको तपाइको प्रेमीको हातको अर्कै कसैको नानीको औला पर्न सक्छ अनि तपाइकोमा पनि | यो त बीधीको बिधान हो परिश्रम गर्ने तर फलको आश नगर्ने यही हो हाम्रो जीबन | अतीतलाई भुलेर बर्तमानलाई आत्मसात गर्नुस | कबिता खुलेको छ यसमा बेदना अनि बीगतको सम्झनाको अनुभुती छल्कीएको जस्तो लाग्यो | तर यो मेरो नीजी बीचार हो जो तपाइको जीबन संग मेल नखान सक्छ | तर धेरैको बिगत र बर्तमान तपाइको कबिता जस्तै हुन्छ हुन सक्छ |लेख्न नाबीर्सनु कहिले काही आउदै गर्नुस नेपालपल्स मार्फत | तपाइको लेख मलाइ मन पर्छ |

राम्रो, यस्तै त होनि जिन्दगी बिध्या जि हून त के के सक्थ्यो तर हँूदैन क्या,

समयन्तर पलासको पात पातमा फुलेका सेताम्मे सेता फुलहरू, वैलियर पुन:कैयौ बसन्त बिलाइसकेछ, उही पलास,उही बुट्यान उही चौतारी.. तर पनि तिमीलाई भेट्न भनी आज गाउमा आयको छु, बाध्यताबस तिमी र म अलग भएतापनि तिमीप्रति संधै मैले माया लाएको छु,मैले त्यो पलास लाई रूख मात्र भनेर बुझेको छैन त्यसभित्रका प्रत्यक पात र हागाहरूमा मैले मितेरी गासेको छु, तिमीभित्र के के छन त ? त्यो मेरो लागि कती महत्व छ त त्यो मैले मात्रा बुझेको छु/जानेको छु। शायद त्यही मौन–मौन अधर सुस्साउँदो पवान………उस्तै–दुरुस्तै / दुरुस्तै–उस्तै……
बहुमुल्य जिबनका वास्तविक चित्रण दिदै श्रीजनाको काला र निला अक्षर बोकेर जुगका काला ओडारहरु,खोस्रदैछिन/कोतर्दैछिन हाम्री कबियत्री बिद्या ! बधाई छ अनी साथ साथमा शुभकामना !!!ब्रो सागर,