हिजो दिउँसो दक्षिणी फ्रान्सको कार्यक्रम आधा सकेर म बार्सेलोनाका लागि हानिएँ । बिहान मेट्रो को लाइन खोज्दै साथी ईश्वर शर्मालाई भेटियो । अनि लागियो सिधा डिक कार्कीजी र उहाँकी जिवन संगिनी सरला सापकोटा कार्कीको घरमा जहाँ मैले तिन चार दिन बिताउने छु । त्यहाँबाट नेट जोड्न सकिएन टेन्सन भयो । अनि ईश्वरजीले मोती गौतमजीसित भेट्टाउनुभयो । अहिले हामी तिन जना मिलेर एभरेस्ट बारमा बियरको चुस्की मार्दै छौं । गफ गर्दै छौं । ईश्वरजीलाई भने भगवानले रोकेका रहेछन् रे रक्सी पिउन । हामी दुई जना भिडेका छौं ।

 स्पेनका नेपालीका कथा ब्यथा, आँसु र हाँसो के हो ? कति दुख भोग्छन् नेपालीले यहाँ । नेपालमा महिनाको लाखका बिटाले हम्किन भन्दै यूरोप आउने नेपालीका सपना कसरि दूर्घटना मा पर्छन् ? वर्षौं घर, परिवार, पती, छोरा छोरी त्यागेर मन बाँधेर सडकमा पैसाका बिटा र यहाँको रुवाइ भोग्नु पर्दा कस्तो हुन्छ ? मोतीजीले मन चस्स हुने गरि सुनाउँदै हुनुहुन्छ ।

मेरा पनि केहि बेर आँखा रसाउलान् झैं भए । बाँकि सुनाउनै बाँकि छ । सुन्नै बाँकि छ । भोली यहाँका नेपाली कन्सुलर लुईसले भेट्न बोलाएका छन् । बाँकि नेपाल प्रेमी स्पेनिस प्रेमी सितपनि भेट्ने मेसो उनैले मिलाएका छन् । अझै नेपालीका पीडा, हांसो र वास्तबिकता के हुन् साथीहरुले सुनाउलान् । म बिस्तारै सबै कुरा सुनाउँदै साझेदारी गर्दै जाउँला । अहिले साथीहरु इश्वर जी र मोतीजीसितै रमाउँ क्यारे है ? सुझाव सल्लह, गाली र ताली सबैकालागि धन्यावाद ।