जे होस ढी लै भए पनी अब सब नेपाली जनताले माओबादी चिने | प्रचंडको असलियत चिने| अब सबैले बुझनू पर्ने अर्को कुरा के हो भने माओबादी शांति र संबिधान को पक्षमा छैन | उ जसरी पनी यो प्रक्रिया भाडंन चाहन्छ | नेपालको अहिलेको अवस्था धमिलिएको पोखरी जस्तो छ | र यही पानी धमिलो भएको अवस्थामा माछा मार्न सजिलो हुने र कसैलाई हिसाब पनी दिनु नपर्ने माओबादीले थाहा पायो | अब उ यही अवस्थामा देश र जनतालाई बंधी बनाई लूट्न चाहन्छ, लूटीरहेको छ | बाबुराम फेरी सर्वोच्च जादै छन ; ६ महीना भित्र संबिधान जारी गरिसक्नु पर्ने अदालत को फैसला बिरुद्द | उनलाई त्यहा बसन पुगेकई छैन, प्रचंडले जती उनले कमैसकेका छैनन अझै , त्याही भएर संबिधान लेखन शांति प्रक्रिया तीर भन्दा संबिधान सभा म्याद थप्न मरिहत्ते गर्दै छन |

सबै भन्दा पहिले कग्रेँसि नेता को कट्टू धुने शिवराज पन्त ले माओवादि हामि लाई चिनाइरहनु पर्दैन थाहा छ, ईपेपर पढ्दा रिस उठ्दो केहि कुरा, सुरक्षा को कारण – जसको घरमा बन्दुक बोकेको 40सुरक्षा कर्मि छ त्यो भन्दा बढि के सुरक्षा चाहियो, के त्यसो भए सम्पुर्ण पार्टि अदक्ष लाइ त्यसतै घर किन नचाहिने? सधैँ प्रचण्ड पार्टि अदक्ष नहोला अर्को पार्टि अदक्ष भएपछि के उसले त्यो घर छोडेर सानो घर मा बिना गाडि बिना सुरक्षा कर्मि बस्ला? माओवादि को कुनै आयस्रोत छैन दश करोड को बंला किनेपछि के अरू पार्टि लाई भ्रस्टचार गर्न प्रोत्साहित गरेनन? थूइक्क देश डुबाउने दलाल

I have been reading the comments trend and it seems that people are becoming personal. It’s a great opportunity to share our views, experience and knowledge through this kind of media although it doesn’t make any much difference when commenting on working style of our politicians (which is well known fact). The judgement day will come when people of the country will put them on the duckyard.
I would like all commentators not to become personal even you don’t agree with other’s opinion. Let’s make this website, readable, palatable and above all a source knowledge by sharing our views. Thank you.

मावोबादी प्रचंद्र्को पुन्जिबादी जिबनको बारेमा केहि भन्नु अघि म बिगतको कुरा कोट्याउँन चाहन्छु/

राजा महेन्द्रले लाख गल्ति गरे होलान, तर नेपालका नेता र दलहरुलाई चिन्नमा गल्ति गरेको रहेनछ/ यो भन्न हामि बाध्य नै भएकोछ/

पंचायत कालमा महेन्द्रको पंचायत् अनिबार्य बिषय नै थियो/ पंचायतमा दलिए ब्यबस्था नेपालको लागि अफाप हुनाको मूल कारण दलहरु रास्त्रिये स्वार्थलाई भन्दा दलिए स्वार्थलाई प्राथमिकता दिने र दलका नेताहरु पद लोलुप हुने भनिएको थियो/ महेन्द्रको एउटा आँखा देधो भएता पनि एउतै आँखाले पनि ई नेताहरुको मन भित्रको कुरा र दलहरुको बन्द कोठा भित्रको चर्तिकला देख्ने रहेछ/

भन्नमा १७ सालमा पंचायतले प्रजातन्त्रको अपहरण गर्यो भन्छ/ हो र भने त्यो कुरा? यो कुरा भनेर मैले पंचायतको समर्थन गरेको होईन तर गलत कुरालाई गलत ठहराउन पनि सत्य कुराकै आधार हुनु पर्छ भन्न खोजेको मात्रै हो/ ०१७को काण्डको भित्र कारण के दाई मात्रिका र भाई बीपीको पदको लागि भएको झगडा होईन के?

अस्ति दिल्लीमा दिल्लीले गिरिजा र प्रचंद्र्को १२ बुंदे सम्झौता गर्न लगायर मितेरी लगाउन लागाय झैँ २००७ सालमा भारतको नेहरुले कांग्रेस र नेपालको जनताले हटाउन ज्यान समेत दिएको मोहन शमशेर र कांग्रेसको सम्झौता गराएको थियो र मोहन शमशेरकै प्रधान मंत्रित्वोमा कांग्रेसको ५ जना सम्मिलित सरकार बनेको थियो/

तेतिबेला कांग्रेस पार्टीको पदीय बरिस्ठता आधारमा कांग्रेसको सभापति मात्रिका देसको प्रधान मन्त्रि बने/ बि पी ले त्यो कुराको घनघोर बिरोध गरे; पार्टीको सभापति र प्रधान मन्त्रि दुवै पदमा एउतै व्यक्ति बस्न नपाउने भने/ मातृकाले सभापति पद भाई बि पिलाई दिए/ पछी बि पी प्रधान मन्त्रि बने तर उसले सभापति पद छोडेन/ अनि मात्रिका बि पी बीच रडाको मच्चियो र मात्रिका कांग्रेस छोडेर महेन्द्र संग मिल्न गयो/

यो तथ्यले तत्कालिन नेताहरु पनि आजकै नेताहरु जस्तो पद मात्रै पाउने भए जो सिट पनि जे पनि कुरामा सम्झौता गर्ने थिए भनि प्रमाणित गर्छ/ तेसै भयर त् महेन्द्रले ई नेताहरुलाई पदको लागि जे पनि कुकर्म गर्ने भनेको थियो कि/

अब संविधानको कुरा, २००७ सालमा कांग्रेसको सिंहदरवार आरोहन हुँदा ३ बर्षमा संबिधान बनाउने भनेको थियो/ बनायो के?

अब भन्नुस तेत्रो २००७ को क्रान्ति गरेको क्रान्तिको नेत्रित्वो गरेको, ३ बर्ष भित्र संबिधान बनाउछु भन्ने दलले २०१५ मा २/३ जनमत पाएको दलको यक्लौती सरकार बन्दा मात्र सभापति को बन्ने प्रधान मन्त्रि को बन्ने भन्ने कुरामै बाझा बाझ गर्दै संबिधान बनाउन सकेन/

यहि कुरा पछी पनि दोहरियो, कृष्ण प्रसाद भट्टराई प्रधान मन्त्रि हुँदा गिरिजाले सभापति पद र प्रधान मन्त्रि पद दुवै नपाउने भनेको थियो र कृष्ण प्रसादले पनि मातृकाले जस्तै सभापति गिरिजालाई सुम्पे/ तर गिरिजा प्रधान मन्त्रि बने पछी सभापति पद आफैमा राखे/ तेतिबेला महेन्द्र मरि सकेको थियो नभय फेरी कू गर्थ्यो होला/ तर महेन्द्रको सट्टा मावोबादिले गिरिजाको बिरोध गर्न थाल्यो/

अनि फेरी २००७ साल कै ईतिहास दोहरियो/ दिल्लीले २००७ सालमा मोहन शमशेर र मात्रिका बिपी बीच सम्झौता गराए झैँ भारतले यस पालि पनि मावोबादी र गिरिजाको बीच सम्झौता गरायो/ २००७ सालमा नया सरकारले ३ बर्ष भित्र नया संबिधान बनाउने बाचा गरे झैँ गिरिजा-प्रचंद्र्को दलहरुले पनि नया संबिधान बनाउने बाचा गरे/ खै बनाएको?

२००७ सालमा पदको निमित दाई भाई मात्रिका र गिरिजाको बिच जस्तो महाभारत भएको थियो अहिले पनि त् तेस्तै भई रहेको छ प्रधान मन्त्रि पदको लागि, तर संबिधानको लागि होईन/ त् देधो महेन्द्रले ईनिहरु पदका लोभी हुन् भनेकोमा के गल्ति छ?

ईनिहरुले मुख बाट जे भने पनि कागजमा जे लेखे पनि ईनिहरुको चाहना भनेकै पद र शानको जिन्दगि बिताउन कै लागि मात्र राजनीति गरेको हो देसको निमित होईन/ ई नेताहरुले कतै “के राजनीति जोगी बन्न गरेको हो?” भनेर हामीलाई नै प्रश्न गरे बाटै ईनिहरु को हो र के गर्न सरकारमा जान्छ भन्ने कुरा छर्लाग्न हुन्छ/

आज हाम्रो माझ रहेको कुन नेता पुर्खाय्ली धनाढ्यको सन्तान हो? ईनिहरु संग के थियो र? ईनिहरुले आज सम्म बिहान र बेलुका खान कुन काम गरेर कमाएको छ? ईनिहरुका सन्तानहरु बिदेशमा कुन कमाई बात पढ्न जान सकेको हो?

धेरैको कुरा मलाई थाह छैन, तर कम से गोबिन्दे चिरन्जीवी देउपा सुजाता र केहि कुरा प्रचंद्रको बारेमा त् सुनेकै छुँ/ गोबिन्दे चिरंजिविको कुरा भनिरहनु आबस्यक नै छैन/ देउपा लन्डनमा कुनै भारतीयको रेस्टुरेन्टमा बेटर थोयो रे, अनि सुजाताको पुर्ख्यौली सम्पति भनेकै बिराट नगरको १६ कठ्ठा जमिन र तेस्मा बनेको एउटा घर हो/ अनि प्रचन्द्र पहिला मात्र एउटा स्कुलको हेद सर, तेस पछी स्कुल सास्कुल छोडेर जंगल पसे, अनुहार समेत नच्चिन्ने गरि लुकेर राजनीति गरे, क्रान्ति गरे/ ईनिहरु सिट लाख करोडको सम्पति कहा बात आए?

मावोबादी नेता बनेर अस्ति भर्खरै हाम्रो माझ आए र केहि समय सम्म प्रधान मन्त्रि बने/ लौ भन्नुस सोच्नुस ईनिहरु सिट आज ईनिहरु जुन स्तरको जिबन बिताई रहेको छ तेस्को आम्दानीको श्रोत के हो भन्न सक्छ ईनिहरुले?

मलाई कुजाताको कुरा लेख्नै मन पर्दैन/ के मा चलायो भने हात फोहर हुन्छ भन्छ नि तेस्तै लाग्छ/ तर प्रचंद्र्लई के भएको हो यो?

एउटा मावोबादी नेताको जीवन कस्तो हुनु पर्थ्यो? तेस्को अपवादको रुपमा प्रचान्द्र्ले आफ्नो अनुहार हामीलाई कसरि देखाउन सक्यो? यो सोच्दैमा विरक्ति लाग्छ/ यो त् ठिक दिन भरि जोगी रात भरि भोगी हुने बाबा कै जस्तो कुरा भयो/

मावोबादमा व्यक्तिगत सम्पति बर्जित हुन्छ/ व्यक्तिले कमाएको अतिरिक्त सम्पतिको मालिक रास्ट्र हुन्छ/ मावोबादमा पदीय मर्यादाले पाएको भन्दा बढी कुनै कुरा व्यक्तिको आफ्नै हुँदैन रास्ट्रको हुन्छ/ मावोबादमा अरुलाई कंगाल बन्न बाध्य गरेर आफु धनि हुनेको सम्पति जफत हुन्छ/ हाम्रो प्रचंद्र पनि मावोबादी नै हुन्, खै उसले त् तेस्तै भनेको थियो र हामीले पत्याएको पनि थियो/ तर के आफुलाई मावोबादी भन्ने प्रचंद्र्को जिबन शैली एउटा मावोबादिकै जस्तो छ बा अरबको शेख को जस्तो? म त् भन्न आँट गर्न सक्दिन, प्रचान्द्र्ले केहि गर्ला जस्तो त् लाग्दैन तर उसका मान्छेले के गर्ला के नगर्ला म भन्न सक्दिन/

अब मेरो आफ्नै बिचार/ प्रचंद्र नै एउटा एस्तो नेता थियो जसले आज सम्म देसको कुनै नेताले भन्न नसकेको कुरा भनेको थियो/ भारत ले मित्रताको नामा हामीलाई लुतेकै थियो र लुट्दै आएको छ पनि/ भारतले हाम्रो के मात्रै लुटेको छैन? जनताले फाल्न चाहेको मोहन शमशेरलाई प्रधान मन्त्रि बनाउन लगाउने भारत नै थियो/ हाम्रो राजनैतिक अबस्था कम्जोर रहेको बेला कोशी गण्डकी टनकपुर महाकाली गर्लाप्प निल्ने भारत नै हो/ कालापानी सुस्ता देखि देसको अनेकौं भाग मिच्ने हडप्ने भारत नै हो/ नेपालमा कुन प्रधान मन्त्रि बने उसलाई स्वीकार्य कुन बनेमा उसलाई नहुने भनेर नेपाललाई उसको उपनिबेस ठान्ने भारत नै हो/ नेपालको कुनै पनि सरकार (राना, राजा, पन्चे बहुदलिए र लोक्तान्त्रिये सबै) को विरोधीलाई भारतमा उक्सौन्दै बिरोध गराउंदै नेपालमा कुनै पनि सरकारलाई अस्त व्यस्त बनाउने भारत नै हो/ एस्तो हुँदा हुँदै पनि आज सम्म प्रधान मन्त्रि बनेका कुनै नेताले पनि भारतको बिरुद्ध यक सब्द बोल्न सकेन, तर प्रचान्द्र्ले बोले “भारत हाम्रो प्रथम सत्रु हो” भनेर/ प्रचंद्र्को यो यक सब्दले रास्ट्र्बादी नेपाली हरुको मन जितेको थियो/

आज प्रचंद्र आलिशान जिन्दगि बिताउनुको सट्टा हाम्रै माझ हाम्रो फापर कोदोको धेदो खाँदै बसेको भए, हामीले झैँ फाटेको भोटो लगायारै बसेको भए अनुमान गर्नुस त् प्रचंद्र्को ईज्जत के कसैको भन्दा कम हुन्थ्यो?

उसले मावोबादिकै आचरण गरेर साधारण जिबन चुनेको भए जनताको साँच्चैको नेता बन्न सक्ने व्यक्ति थियो/उ कुनै पनि चुनाव तेतिकै जित्न सक्ने हुन्थ्यो/ उसले भनेको कुरा हुन्न भन्न कसैले आँट समेत गर्न सक्दैन थियो/ तर प्रचान्द्र्ले किनेरै होस् बा भाडा तिरेरै होस्, गरोब नेपालीको जस्तै जिबन यापन गर्नु भन्दा आलिशानको महलमा बस्न रुचायो त् अब जनताले उसलाई रुचाउन छोड्यो/ त् उ पनि सुजाताकै जस्तो आलोचनाको पात्र बन्दै गयो/

समय बितेकै त् छैन उ अझै सच्चिन सक्छ होला/ उ सच्चिए मात्रै अब आउने चुनावमा उसले उसको मावोबादमा जनाताको बिस्वास जित्न सक्छ नभए के हुन्छ भनेर येसो कांग्रेसको बिगत र आज को स्थितिलाई नियालेर हेरुन/

प्रचंद्र सिट लाख करोडको सम्पति हुनै सक्दैन/ हुनु पनि हुँदैन/ उ मावोबादी हो पुंजी बादी होईन/ लौ भै गयो उसित केहि लाख, करोड छ रे/ त्यो रकम बात उसले दुर्गम गाउँको गरिब जनाता लाई स्कुल बनाई देउन अस्पताल बनाई देउन/ यति गरे उसको ईज्जत कस्तो हुने होला उ आफै सोचून/