गजल
-मनोज काफ्ले ‘मनसुन’/कुवेत
पाएदेखि साथ तिम्रो भा’ छ के नै पाए जस्तो
दुइ दिन भा’ छ देख्या मात्र बर्षौ माया लाए जस्तो
हजारौ मा चुनियौ अरे सपनीमा चुम्यौ अरे
लजाएर आँखा तर्छौ गर्छौ कसम खाए जस्तो
खुसिहरु बटुलेर यात्रा भरि साथ दिए
लाग्ने थियो रातारातै रानीबन धाए जस्तो
अँध्यारोमा हात दियौ साथ दिन मन लाग्यो
दोबाटोमा कुरी बस्छु लाग्छ तिमी आएजस्तो
गीतसँग एकान्तमा डाँकोछोडी म रोइदिदा
किन लाग्छ तिमिह हाँसी मेरै गजल गाए जस्तो



sarai mitho gajal ,,,,, paye dekhi sath timro bha chh ke nai paye jasto
dui din bha chh dekhya matra barsau maya laye jasto
मन परो वा परेन:
0
0
[Reply]
Nice poem…that’s what happens if we find somebody…..
मन परो वा परेन:
0
0
[Reply]
नमस्ते मनोज जी
के छ खबर आरामै मैले तपाइको गजल पढे राम्रो लाग्यो यस्तै फेरी पनि
लेख्दै गर्नु होंला (ढिलै भए पनि बिजय दशमी तथा सुभ दिपावली 2066 को हार्दिक मंगलमय सुभकामना बक्ता गर्दछु )
मिलन लामा (भोजपुर )
हाल -कुबेत
मन परो वा परेन:
0
0
[Reply]
very nice gazal keep it touch
मन परो वा परेन:
0
0
[Reply]
sarhai mitho gajal lekhnbu bhayeko rahechha, manoj ji. dherai-dherai dhanyabad. afno kalam yasai nai chalaundai januhola, uttarottar pragatiko kamana chha.
मन परो वा परेन:
0
0
[Reply]