-दिलिप योन्जन, अस्टिन (अमेरिका)

जती चुम्यो उती मिठो, पिपल पाते ओंठ

तिम्रै यादले सताई रहने, कस्तो लाग्यो रोग !

जति हेर्यो उती राम्री, चन्चले तिनको रुप

मन मन्दिरमा बसी दिए, बाली दिन्थे धुप

मिठो बोली गाजालु आखा, मनै चस्स छुने

हाँसी हाँसी बोल्छे जब, मोहनी नै लाऊँछे !

फुलै पनि फिका लाग्छ, किन२ तिन्लाई देख्दा

एक्लो जिबन अधुरो भाछ, तिमी साथ नहुँदा

गोधुलीमा तिम्रो रुप प्रिया, लाग्छ जस्तै जुन

जति सुन्यो झनै मिठो, मायामा पिरतीको धुन !