-केशव पुन

रुने मन रोइरह्यो कहिल्यै थाकेन
सम्झाउन खोजे कति केही लागेन
देशको हालत बिग्रिरह्यो हिजो भन्दा आज
बिदेशमा नेपाली हुँ भन्न पनि लाज |

ठूला ठूला कुरा गर्छन्, तारा यिनले झार्छन
एकान्तमा पाए भने बाजी यिनले मार्छन्
कसको कुरा पत्याउनु, कसको विश्वास गर्नु
जनताले परिरा’छ भोक भोकैमा मर्नु |

कांग्रेसको त कुरै छोडौ, एमाले नी त्यस्तै
नँया चाहे जनताले, माओ पनि उस्तै
दुई लाखको ओच्छ्यान चाहियो पचास हजार कोट
के भनेर माग्छन यिनले अब फेरी भोट |

लाग्दैन कि लाज यिनलाई शरम लाग्दैन कि
आफ्नै साथी कहाँपुगे होश जाग्दैन कि
टाउको फुटछ नेपालीकै ढुङ्गा हाना-हान
अझै कति गर्छौ हरे ! खुट्टा ताना-तान ?

महँगिले टुप्पी नाघ्यो के ले किन्ने नून-घीउ
हरको लुगा फाटिसके के ले छोप्ने जीउ
ओखतिको त कुरै छोडौं छैन गेडो अन्न
नेताहरु उक्साउँदै छन हाम्लाई जोगी बन्न |

प्रजातन्त्र आको पनि भयो यत्रो साल
कमाउनेले कमाइ गए नपाउनेको यो चाल
अशान्तिले सीमा नाघ्यो यस्तो बेहाल
यही तालले त के बन्ला र नँया नेपाल ?!       

कुँहु-७ (म्याग्दी )
हाल, जापान   

(सूचना-अन्य वेभ साइट, ब्लग वा पत्रपत्रिकामा प्रकाशित भइसकेका कविता स्रोत उल्लेख नगरि पठाउनु, झुक्याएर बिभिन्न ठाउँमा प्रकाशित गराउन खोज्नु र स्पष्ठ नपारिकन एउटै रचना बिभिन्न ठाउँमा पठाउनु लेखकिय मान्यता बिरुद हो । नेपालप्लसकालागि त्यस्ता रचना मान्य छैनन ।  जानाजानी त्यसरि पठाउनेहरुको रचना त के पाठक प्रतिक्रियामापनि  बन्देज गरिनेछ । नयाँ, छोटा र समय सान्दर्भिक लेख, रचना र कविताहरुका लागि स्वागत छ  । लेखकको तस्बिर र ठेगाना खुल्ने रचनालाई प्राथमिकता दिइनेछ । सन्दर्भ पुरानो नहुने खालका रचना प्रकाशित हुन दुइ हप्तासम्म लाग्न सक्छ । आफुले लेखेको प्रतिक्रिया धेरैले पढुन् भन्ने चहनुहुन्छ भने प्रतिक्रिया सभ्य भाषामा लेख्नुहोस। ब्यक्तिगत गाली गलौजमा उत्रनु भन्दा संबन्धित लेख, रचनामा आफ्ना धारणा राखेर साझेदारी गर्नुहोस-नेपालप्लस) ।