सिंहलाई नटेर्ने ‘सेलिब्रेटी’ फिस्टो

ramesh-kharel-and-bamdeb-gautamगुण्डा, बन्दुकधारी, चोर, डाँका र समाजमा आतंक छरेर सुरक्षा चुनौति दिनेहरुलाई निमिट्यान्न पार्न लागेका थिए एस एस पी रमेश खरेल । ग्रिहमन्त्रीले निर्देशन दिनुपर्ने थियो यस्तो काम गर्न । ग्रिहमन्त्रीकालागि राम्रो जस लिने, देश र जनताको सुरक्षा मामिलामा केहि गरेर देखाउने यो गतिलो अवशरपनि हो । तर हाम्रोमा त्यसो हुन्न । किनभने त्यस्ता गुण्डाका पालक, हतियारधारीका मतियारनै ग्रिहमन्त्री हुन्छन् । डङडङी गनाएकाहरु उच्च ओहदामा पुग्छन् । भ्रस्टाचारीहरु ग्रिहमन्त्रीको आवरणमा गुण्डा पालेर आतंक मच्चाउनेहरुको निशानामा गुण्डा तह लगाउनेहरु नपरेर को परुन् ? अहिले ग्रिह मन्त्री वामदेव गौतमले त्यहि गरेका न हुन् । 

बेल्जियममा काम गरेर नेपाल सरकारको तलब र भत्ता

सन्तोष न्यौपाने / बेल्जियम

Belgium_IDबेल्जियममा रहेका प्रकाश पौडेल अहिले आफ्नो दैनिक दिनचर्यामा ब्यस्त छन् । आफ्नै ब्यबसाय गरेका उनी केहि समय अगाडी अन्य धेरै नेपालीहरु जस्तै स्थानीय एक होटेलमा कार्यरत थिए । बिगत १० बर्ष अगाडी यहाँ आइपुगेका पौडेल नेपालमा सानदार सरकारी जागिरमा ब्यस्त थिए ।  अध्यगमन बिभाग काठमाडौँमा नायक सुबा (नासु) मा कार्यरत उनी बेल्जियम आइसकेपछि पनि नेपालको जागिर चलिनैराख्यो ।  उता उनले आफू उपस्थित नभइकनै जागिर पकाए । यता बेल्जियममा भने आफू उपस्थित भएर । बर्ष दिन या ६, ६ महिनामा नेपाल जाँदा आफ्नो तलब सुरक्षित रहन्थ्यो । यसरिनै यहीँ बसिबसि उनले निर्बित्तिभरण पाए । र अहिले उनको यो सुबिधा यथावत नै छ ।

आफैंलाई सम्मानित घोषणा गर्ने राष्ट्रघातीहरुका असली रुप

मदन बज्राचार्य

writer-12ब्यक्तिघात गर्ने, अरुको सम्पति बल र छल गरेर हडप्ने, अर्काको घर जग्गामा अनधिकृत तथा बिना अनुमति वा बलपुर्वक प्रवेश गर्नेलाई नेपालको कानुनले अपराधि मानेको छ । अपराधिलाई सम्मानित गरिँदैन । अपराध प्रमाणित भएमा हत्कडी लगाएर जेल सजाय दिइन्छ । तर यो कुरा आम नागरिकहरु माथि मात्रै लागु हुन्छ । राष्ट्रघात गर्ने, रास्ट्रको सम्पति हडप्ने, देशको सिमाना मिच्न दिने, देश भित्र अनाधिकृत तरिकाले हस्तक्षेप गर्ने वा गर्न दिने ठूलाबडा कुर्सीमा बस्ने आफैले आफुलाई सम्मानिय भनेर घोषणा गर्ने कथित नेताहरु र नेताहरुको कथित मित्र देश माथि लागु हुँदैन । यो कुराको ज्वलन्त प्रमाणहरु बनेको छ भारत र नेपाल बीच भएका सन्धि र सम्झौताहरु ।

जिवजन्तुमापनि बुढाकै नेत्रित्व

ददि सापकोटा

slides-bles03-alibullock

नेपाली कांग्रेसका सभापती रहेका शुसिल कोइराला उमेरले सत्तरी नाघे । तैपनि प्रधानमन्त्री बनेर देशकै नेत्रित्व लिन तम्सेका छन् । नेकपा एमालेका नेता झलनाथ खनाल, केपी ओली र माधव नेपाल नेत्रिवकै हानथापमा छन् । ड्यास र क्यास माओवादी, नेपाल मजदूर किसान पार्टी देखि अधिकांश मधेशी दलका नेतापनि बुध्यौली लागेकै छन् । तरपनि नेत्रित्व छोड्न चाहँदैनन् । उमेर अनुसार अनुभव बढ्दै जाँदा नेत्रित्व सम्हाल्ने यो लोभ, पद्दती जनावरमापनि उस्तै रहेछ ।

कुर्सि र पैसाका लागि देश बेच्ने अपराधिहरुको राष्ट्रघाती तस्विर

भरत दहाल

“भारतको नदि जडान योजनाले ठूलो जलाशय बन्दैछ नेपालको तराइ र पहाडी भूभाग । देश खाने यस्ता अपराधिहरुबाट देश निर्माणको आशा गर्नु मूख्र्याईंको पराकाष्ठा हो

rivers-nepal

भारतमा पानीको ठूलो समस्या छ । यसको पूर्ति गर्ने कुनै पनि श्रोत भारतमा छैन । उर्जाका विभिन्न विकल्पहरु बनेका छन् । तर पानीको कुनै विकल्प छैन । त्यसैले विष्लेशकहरुले अबको विश्वयुद्ध पानीका लागि हुने भविष्यवाणि गर्दै आएका छन् । यो वास्तविकतालाइृ बुझेर नै भारतले नेपालका सबै जलश्रोतहरु हडप्न थालेको छ । बिजुली उत्पादन गर्ने भनेर गरिएका संझैाताहरु पनि वास्तवमा पानी लैजानका लागि मात्र गरिएका छन् । यसको एउटा उदाहरण महाकालि सन्धि हो । भातमारा देशद्रोहीहरुले सवा अर्ब रुपैयाँ मासिक आम्दानि हुने भनेर प्रचार गरिएको महाकालीको आजसम्म डीपीआर बनेको छैन । जबकि डीपीआर नबनिकन सन्धिमा हस्ताक्षर नै हुँदैन । यस्तो गर्नुको कारण पानी हडपेर राख्ने भारतको खेल हो ।

सीपीजीको एकान्तचिन्तन

आनन्दराम पौडेल

anandaram-paudel-33434“मनमस्तिष्कमा तरङ्गिरहेको विचार फुत्त निस्किहालेछ। के-के न स्कुप भेट्टाएको ठानेर मेडियाले टपक्क टिपेर फिंजाएछन्। बबालै गरे नि। त्यस्तो नीतिगत र ठूलो सैद्धान्तिक कुरा बोलेको पनि होइन। यो क्रिकेट भन्ने खेललाइ, साँच्चै भन्नुपर्दा, मैले त डण्डिबियो भन्दा फरक सोचेको थिइन। हामी केटाकेटी छँदा डण्डिबियो खेल्नेलाइ समाजले, ‘बिग्रेका केटाहरु’ भन्थे। हुनपनि पढाईमा मन नलगाउने, आवारा केटाहरु नै डन्डिबियो खेलिरहेका भेटिन्थे। त्यहीबेलादेखि डण्डिबियोप्रति मेरो नकारात्मक धारणा बन्यो।

हाम्रो गाउँघरको डण्डिबियो तथा सहरिया, धनिमानी, सुकिलामुकिलाहरुलेखेल्ने क्रिकेटमा सादृश्य लागेर नै यो भावना व्यक्त हुन पुगेको हो।” आज सीपी गजुरेलजी एकान्तचिन्तनमा मग्न भए। केही दिनअघि क्रिकेटको बिषयमा आफूले बोलेको सम्झे। “त्यस्तो बढी बोलेको पनि होइन। क्रिकेटसिकेटमा केटाहरुले जिते’रे भन्दैमा के-के न कायापलटै भएछकि भनेर पूरै राष्ट्र हर्षबडाईंमा उत्रनुहुँदैन भनेको थिएँ। जिन्दगीभरी राजनीति गरेर कपाल फुलाएका हामी यत्रा नेताहरुको पछि नलागेर कहाँ त्यो डण्डिबियो खेल्ने केटातिर पूरै राष्ट्र झुम्मिएको त ? के तिनीहरुले राष्ट्र निर्माण गर्छन् ? के तिनीहरुले समाज परिवर्तन गर्छन् ? भनेको हुँ। त्यत्रो भयङ्कर जनयुद्ध लडेर आएका हामी नेतालाइ चाहीं घृणा गर्ने, अनि ती ठ्याउके केटाहरुलाइ चाहीं शीरमै चढाउने ! अनि कसरी खप्न सकिन्छ ? मनको कुरा त्यति के ओकलेको थिएँ, मेरो विरुद्ध होहल्ला मच्चाए। आँधिबेरी नै ल्याए।”

परम्परा : केटीनै नदेखि बिहेको तामझाम

सोमना थारु / बेल्जियम

wedding-gone-wrong-photo-co_20120408095350

बाबाको ससुराली अर्थात मामा घर । सानो छँदा सबैको सबै भन्दा मनपर्ने ठाउँ नै मामा घर । सबैले माया गर्ने । मिठो मिठो पनि खान पाउने । खेल्न दौडिन पाउने । आहा मामाघर ! कसैले गाली पनि नगर्ने । नहप्काउने । कति मजाको घर । यसैले मामाघर गैरहन मनपर्थ्यो उसलाई पनि । उसको यो क्रम चलिरह्यो । जेठ असार तिर त झन कति रमाइलो कति ? तराइको गर्मिको समयमा मामा गाउँको नजिकैबाट बग्ने नारायणीको चिसो, सफा र कलकल पानीमा  पौडिँदा त उसलाई स्वर्ग नै पुगे जस्तो हुन्थ्यो अरे  ।

उपन्यास अंश : भाँचिएको लौरो (भाग १५)

रमेश गौतम पाल्पाली

ramesh-gautam-palpali-110765980श्रबणको अन्तिम परीक्षा सकिएर होस्टलबाट डेरामा आयो । एउटा सानो बेन्चजस्तो खाटमा बिरु सुत्नेगरेको विछौना, एउटा कुनामा एउटा स्टोभ, कुकर, एउटा ताप्के, एक सेट थाल, कचौरा र गिलास, बट्टामा चामल, अरू बाँकी ठाउँमा टेविल, दराज, सोफा र तिनैमाथि सबै सामान खात लाएर राखिएको र त्यसलाई एउटा प्लाष्टिकले ढाकिएको थियो । डेराको छानो जस्ताको थियो । ती जस्ता पनि ठाउँ ठाउँमा प्वाल परेका र कतै उचालिएर बाहिरबाट उज्यालो भित्र पसेको थियो । डेराको यो हालत देखेर ऊ एकछिन जिल्ल पप्यो । अमिलो मन पारेर सोध्यो :

“बाबा, यो हाम्रो डेरा कि कुनै माग्ने मान्छेको ? के तपाइँ यहीँ बस्नुभएको थियो ?”

“बाबु छोरा, म एक्लो मान्छेलाई त्यत्रो चारपाँच हजार तिरेर किन बस्नुप्यो ? त्यति पैसाले त मलाई बस्न र खानसमेत पुग्छ । अनावश्यक खर्च गरेर को ठूलो भएको छ र ? मान्छेलाई बस्न र खान पुगे त भइहाल्यो नि ।”

नेपालीको मानव तस्करी गरेर बेल्जियममा मस्तिको जिन्दगी

prakash-aryal-1

बेल्जियमका प्रकाश अर्याल बेल्जियमको आन्तर्पेन शहरमा बस्छन् । कामधाम केहि छैन । बिहान बिहान जिमपनि पुग्छन् । शरिर बनाउन । दिनभरि नेपालीहरु भेट्छन् । गफ हान्छन् करोड करोडका । कालो चस्मा, कोट, टाई ढल्काएर कार्यक्रममा पुग्छन् । घुमि हिँड्छन् । उनी बिरामी बिदामा बसेको निकै भयो । काम केहि गर्दैनन्  । नेपाल र बेल्जियम आवत जावत पानी पधेँरो जस्तो छ । हजार युरो लगभग बिमान खर्च लाग्छ नेपाल पुग्न र फर्किन । तर उनी यता र उता बराबरी झैं गर्छन् । त्यो सान, ठाँटबाँटको स्रोत केहो ? सोझा साझा नेपालीको तस्करी गर्ने । युरोपको स्वर्गजस्तो देश बेल्जियम लगिदिन्छु भनेर नक्कली कागज बनाई बनाई मान्छे ओसार्ने । त्यहि ठगेको, मानव तस्करी गरेको पैसोले बेल्जियममा ठाँटले बस्ने । त्यतिले नपुगेर उनकी श्रीमती शारदा अर्यालले पाए सम्म दुख पाएका नेपालीलाई सहयोग गर्ने भन्दै लगेर उल्टै ठग्छिन् । राख्न दिएको मोबाईलपनि पच पार्छिन्, मानव तस्करी गर्छिन् । 

छलफलकालागि बोलाएर बैठकमै दूर्ब्यवहार

अपडेट :  २३ मार्चका दिन सम्म राज खरेललाई बाघ झैं झम्टिन पुगेका वाग्लेले अन्तत खरेलसित माफी मागेका छन् । नेपालप्लसमा सहयोगको माग गर्दै खरेलको अपिल छापिएपछि विश्वभरिबाट उनको आलोचना शुरु भएको थियो । आलोचना र टिका तिप्पणी ब्यापक हुनथालेपछि उनीमाथि माफी माग्नु पर्ने दबाब एन आर एन क्षेत्रिय समिति, केन्द्रिय समिति, एन आर एन युरोपीय समिति सबैतिर परेको थियो । एन आर एनका उच्च नेताहरुले सम्पर्क गरेर उनले माफी माग्नुपर्ने, नत्र एन आर एनकि बेइज्जति हुने बताएका थिए । यहि विषयमा एन आर एनका केन्द्रिय महासचिव कुमार पन्तलेपनि एन आर एन युरोपेली संयोजक अर्जुन श्रेष्ठलाई यसबारे बुझेर समस्या समाधान गर्न सुझाव दिएका थिए । चारैतिरबाट दबाब र सुझाव आउनुको साथै नेपालप्लसका विश्वभरिका पठकहरुले चर्को दबाब दिएपछि हिजो साँझ उनी आफैंले राज खरेललाई बोलाएर ‘भाइ गल्ति भैहाल्यो, माफी माग्छु’ भन्दै माफी मागेको स्रोतले उल्लेख गर्‍यो ।

—————————————————————–

bhakta-wagleत्यसदिन होलीको पर्वमा हामी भुल्दै थियौं । कार्यक्रम भएको केहिबेरमा केहि मानिसहरु सल्याङ बल्याङ गरे । एकछिन पछि त कार्यक्रम हलबाट केहि मानिस निस्किए ‘मिटिङ छ, एकदम महत्वपूर्ण’ भन्दै । एन आर एन फ्रान्सका अध्यक्ष घनश्याम पौडेलको रेस्टुरेन्टमा रहेछ मिटिङ । मिटिङ बोलाएका रहेछन्, पेरिसका एक युवा राज खरेलले । मिटिङको विषय रहेछ ‘सगरमाथा रेस्टुरेन्टका सञ्चालक र एन आर एन फ्रान्सका महासचिव भक्त वाग्लेले अपमान गरेकाले न्याय पाउँ भन्ने । त्यसैका लागि खरेलले पेरिसका सबै नेपाली संस्थालाई निम्ता दिएका रहेछ,, प्रतिनिधी पठाइदिन भन्दै । उनको माग ठूलो पनि रहेनछन् । भक्त वाग्लेले आफूले गरेको मानहानी र अपमानको महसुस गरुन् भन्ने रहेछ ।