कुर्सि र पैसाका लागि देश बेच्ने अपराधिहरुको राष्ट्रघाती तस्विर

भरत दहाल

“भारतको नदि जडान योजनाले ठूलो जलाशय बन्दैछ नेपालको तराइ र पहाडी भूभाग । देश खाने यस्ता अपराधिहरुबाट देश निर्माणको आशा गर्नु मूख्र्याईंको पराकाष्ठा हो

rivers-nepal

भारतमा पानीको ठूलो समस्या छ । यसको पूर्ति गर्ने कुनै पनि श्रोत भारतमा छैन । उर्जाका विभिन्न विकल्पहरु बनेका छन् । तर पानीको कुनै विकल्प छैन । त्यसैले विष्लेशकहरुले अबको विश्वयुद्ध पानीका लागि हुने भविष्यवाणि गर्दै आएका छन् । यो वास्तविकतालाइृ बुझेर नै भारतले नेपालका सबै जलश्रोतहरु हडप्न थालेको छ । बिजुली उत्पादन गर्ने भनेर गरिएका संझैाताहरु पनि वास्तवमा पानी लैजानका लागि मात्र गरिएका छन् । यसको एउटा उदाहरण महाकालि सन्धि हो । भातमारा देशद्रोहीहरुले सवा अर्ब रुपैयाँ मासिक आम्दानि हुने भनेर प्रचार गरिएको महाकालीको आजसम्म डीपीआर बनेको छैन । जबकि डीपीआर नबनिकन सन्धिमा हस्ताक्षर नै हुँदैन । यस्तो गर्नुको कारण पानी हडपेर राख्ने भारतको खेल हो ।

सीपीजीको एकान्तचिन्तन

आनन्दराम पौडेल

anandaram-paudel-33434“मनमस्तिष्कमा तरङ्गिरहेको विचार फुत्त निस्किहालेछ। के-के न स्कुप भेट्टाएको ठानेर मेडियाले टपक्क टिपेर फिंजाएछन्। बबालै गरे नि। त्यस्तो नीतिगत र ठूलो सैद्धान्तिक कुरा बोलेको पनि होइन। यो क्रिकेट भन्ने खेललाइ, साँच्चै भन्नुपर्दा, मैले त डण्डिबियो भन्दा फरक सोचेको थिइन। हामी केटाकेटी छँदा डण्डिबियो खेल्नेलाइ समाजले, ‘बिग्रेका केटाहरु’ भन्थे। हुनपनि पढाईमा मन नलगाउने, आवारा केटाहरु नै डन्डिबियो खेलिरहेका भेटिन्थे। त्यहीबेलादेखि डण्डिबियोप्रति मेरो नकारात्मक धारणा बन्यो।

हाम्रो गाउँघरको डण्डिबियो तथा सहरिया, धनिमानी, सुकिलामुकिलाहरुलेखेल्ने क्रिकेटमा सादृश्य लागेर नै यो भावना व्यक्त हुन पुगेको हो।” आज सीपी गजुरेलजी एकान्तचिन्तनमा मग्न भए। केही दिनअघि क्रिकेटको बिषयमा आफूले बोलेको सम्झे। “त्यस्तो बढी बोलेको पनि होइन। क्रिकेटसिकेटमा केटाहरुले जिते’रे भन्दैमा के-के न कायापलटै भएछकि भनेर पूरै राष्ट्र हर्षबडाईंमा उत्रनुहुँदैन भनेको थिएँ। जिन्दगीभरी राजनीति गरेर कपाल फुलाएका हामी यत्रा नेताहरुको पछि नलागेर कहाँ त्यो डण्डिबियो खेल्ने केटातिर पूरै राष्ट्र झुम्मिएको त ? के तिनीहरुले राष्ट्र निर्माण गर्छन् ? के तिनीहरुले समाज परिवर्तन गर्छन् ? भनेको हुँ। त्यत्रो भयङ्कर जनयुद्ध लडेर आएका हामी नेतालाइ चाहीं घृणा गर्ने, अनि ती ठ्याउके केटाहरुलाइ चाहीं शीरमै चढाउने ! अनि कसरी खप्न सकिन्छ ? मनको कुरा त्यति के ओकलेको थिएँ, मेरो विरुद्ध होहल्ला मच्चाए। आँधिबेरी नै ल्याए।”

परम्परा : केटीनै नदेखि बिहेको तामझाम

सोमना थारु / बेल्जियम

wedding-gone-wrong-photo-co_20120408095350

बाबाको ससुराली अर्थात मामा घर । सानो छँदा सबैको सबै भन्दा मनपर्ने ठाउँ नै मामा घर । सबैले माया गर्ने । मिठो मिठो पनि खान पाउने । खेल्न दौडिन पाउने । आहा मामाघर ! कसैले गाली पनि नगर्ने । नहप्काउने । कति मजाको घर । यसैले मामाघर गैरहन मनपर्थ्यो उसलाई पनि । उसको यो क्रम चलिरह्यो । जेठ असार तिर त झन कति रमाइलो कति ? तराइको गर्मिको समयमा मामा गाउँको नजिकैबाट बग्ने नारायणीको चिसो, सफा र कलकल पानीमा  पौडिँदा त उसलाई स्वर्ग नै पुगे जस्तो हुन्थ्यो अरे  ।

उपन्यास अंश : भाँचिएको लौरो (भाग १५)

रमेश गौतम पाल्पाली

ramesh-gautam-palpali-110765980श्रबणको अन्तिम परीक्षा सकिएर होस्टलबाट डेरामा आयो । एउटा सानो बेन्चजस्तो खाटमा बिरु सुत्नेगरेको विछौना, एउटा कुनामा एउटा स्टोभ, कुकर, एउटा ताप्के, एक सेट थाल, कचौरा र गिलास, बट्टामा चामल, अरू बाँकी ठाउँमा टेविल, दराज, सोफा र तिनैमाथि सबै सामान खात लाएर राखिएको र त्यसलाई एउटा प्लाष्टिकले ढाकिएको थियो । डेराको छानो जस्ताको थियो । ती जस्ता पनि ठाउँ ठाउँमा प्वाल परेका र कतै उचालिएर बाहिरबाट उज्यालो भित्र पसेको थियो । डेराको यो हालत देखेर ऊ एकछिन जिल्ल पप्यो । अमिलो मन पारेर सोध्यो :

“बाबा, यो हाम्रो डेरा कि कुनै माग्ने मान्छेको ? के तपाइँ यहीँ बस्नुभएको थियो ?”

“बाबु छोरा, म एक्लो मान्छेलाई त्यत्रो चारपाँच हजार तिरेर किन बस्नुप्यो ? त्यति पैसाले त मलाई बस्न र खानसमेत पुग्छ । अनावश्यक खर्च गरेर को ठूलो भएको छ र ? मान्छेलाई बस्न र खान पुगे त भइहाल्यो नि ।”

नेपालीको मानव तस्करी गरेर बेल्जियममा मस्तिको जिन्दगी

prakash-aryal-1

बेल्जियमका प्रकाश अर्याल बेल्जियमको आन्तर्पेन शहरमा बस्छन् । कामधाम केहि छैन । बिहान बिहान जिमपनि पुग्छन् । शरिर बनाउन । दिनभरि नेपालीहरु भेट्छन् । गफ हान्छन् करोड करोडका । कालो चस्मा, कोट, टाई ढल्काएर कार्यक्रममा पुग्छन् । घुमि हिँड्छन् । उनी बिरामी बिदामा बसेको निकै भयो । काम केहि गर्दैनन्  । नेपाल र बेल्जियम आवत जावत पानी पधेँरो जस्तो छ । हजार युरो लगभग बिमान खर्च लाग्छ नेपाल पुग्न र फर्किन । तर उनी यता र उता बराबरी झैं गर्छन् । त्यो सान, ठाँटबाँटको स्रोत केहो ? सोझा साझा नेपालीको तस्करी गर्ने । युरोपको स्वर्गजस्तो देश बेल्जियम लगिदिन्छु भनेर नक्कली कागज बनाई बनाई मान्छे ओसार्ने । त्यहि ठगेको, मानव तस्करी गरेको पैसोले बेल्जियममा ठाँटले बस्ने । त्यतिले नपुगेर उनकी श्रीमती शारदा अर्यालले पाए सम्म दुख पाएका नेपालीलाई सहयोग गर्ने भन्दै लगेर उल्टै ठग्छिन् । राख्न दिएको मोबाईलपनि पच पार्छिन्, मानव तस्करी गर्छिन् । 

छलफलकालागि बोलाएर बैठकमै दूर्ब्यवहार

अपडेट :  २३ मार्चका दिन सम्म राज खरेललाई बाघ झैं झम्टिन पुगेका वाग्लेले अन्तत खरेलसित माफी मागेका छन् । नेपालप्लसमा सहयोगको माग गर्दै खरेलको अपिल छापिएपछि विश्वभरिबाट उनको आलोचना शुरु भएको थियो । आलोचना र टिका तिप्पणी ब्यापक हुनथालेपछि उनीमाथि माफी माग्नु पर्ने दबाब एन आर एन क्षेत्रिय समिति, केन्द्रिय समिति, एन आर एन युरोपीय समिति सबैतिर परेको थियो । एन आर एनका उच्च नेताहरुले सम्पर्क गरेर उनले माफी माग्नुपर्ने, नत्र एन आर एनकि बेइज्जति हुने बताएका थिए । यहि विषयमा एन आर एनका केन्द्रिय महासचिव कुमार पन्तलेपनि एन आर एन युरोपेली संयोजक अर्जुन श्रेष्ठलाई यसबारे बुझेर समस्या समाधान गर्न सुझाव दिएका थिए । चारैतिरबाट दबाब र सुझाव आउनुको साथै नेपालप्लसका विश्वभरिका पठकहरुले चर्को दबाब दिएपछि हिजो साँझ उनी आफैंले राज खरेललाई बोलाएर ‘भाइ गल्ति भैहाल्यो, माफी माग्छु’ भन्दै माफी मागेको स्रोतले उल्लेख गर्‍यो ।

—————————————————————–

bhakta-wagleत्यसदिन होलीको पर्वमा हामी भुल्दै थियौं । कार्यक्रम भएको केहिबेरमा केहि मानिसहरु सल्याङ बल्याङ गरे । एकछिन पछि त कार्यक्रम हलबाट केहि मानिस निस्किए ‘मिटिङ छ, एकदम महत्वपूर्ण’ भन्दै । एन आर एन फ्रान्सका अध्यक्ष घनश्याम पौडेलको रेस्टुरेन्टमा रहेछ मिटिङ । मिटिङ बोलाएका रहेछन्, पेरिसका एक युवा राज खरेलले । मिटिङको विषय रहेछ ‘सगरमाथा रेस्टुरेन्टका सञ्चालक र एन आर एन फ्रान्सका महासचिव भक्त वाग्लेले अपमान गरेकाले न्याय पाउँ भन्ने । त्यसैका लागि खरेलले पेरिसका सबै नेपाली संस्थालाई निम्ता दिएका रहेछ,, प्रतिनिधी पठाइदिन भन्दै । उनको माग ठूलो पनि रहेनछन् । भक्त वाग्लेले आफूले गरेको मानहानी र अपमानको महसुस गरुन् भन्ने रहेछ । 

नेपाली कला र संस्कितिकालागि नेदरल्याण्डमा विशाल कार्यक्रम

artist

भन्छन्, देश, समाज र घरबाट टढा भएपछि आँगनको छेउमा उम्रिएको गन्धे झारका फूलपनि आँखा वरिपरि नाच्छन् । लुसे बिरालो र तिखे गोरुको संझनालेपनि सताउँछ । आफ्नो संस्क्रिति, भाषा, साहित्य र कलाले त परदेशिएकाहरुलाई साह्रै पिरोल्छ, गिजोल्छ । अनि त्यस्ता परदेशीहरु आफ्नो भाषा, संस्क्रिति र कलाकालागि भौंतारिन्छन् । खोज्दै हिँड्छन् । केहि समय त्यसबाट टाढिएपछि झन त्यसको महत्व र संरक्षणको खाँचोको बोध हुन्छ । यहि बोध गर्नेहरुको सञ्जाल अन्तर् राष्ट्रिय नेपाली कलाकार समाजले नेपाली कला, संस्क्रिति र साहित्यको प्रवर्धन गर्न, बिदेशमा फैलाउन विशाल कार्यक्रम आयोजना गरेको छ । यहि मार्च २९ र ३० का दिन । नेदरल्याण्डको आम्टरडन शहरमा हुन लागेको यो कार्यक्रम युरोपमा नेपालीले आयोजना गर्ने कार्यक्रमहरु मध्ये एक विशाल हो । 

एन आर एन कै महासचिवद्वारा नेपालीमाथि मानसिक यातना र शारिरिक हमला

raj-kharel-1

‘नेपालीद्वारा नेपालीका लागि ।’ आहा कति मिठो है यो नारा ? तर के गर्नु ? यहि नारा मुनि, यहि मिठो सामाजिक सेवाको झण्डामुनि कति नेपाली पिडित छन् । कति नेपालीलाई ठग्न, शोषण गर्न, सताउन र पीडा दिन यो नारा कतिले प्रयोग गरेका होलान् ? ‘नेपालीद्वारा नेपालीका लागि’ भन्ने यहि आकर्षक, गुलियो नारा लिएर, एन आर एनको समितिमै रहेर नेपालीलाईनै मानसिक यातना दिएको, कुटपिट गर्न तम्सेको, अपहेलना गरेको भन्दै एक जना पिडीत नेपालीले कतैबाट न्याय नापएपछि एन आर एन समन्वय समिति, एन आर एन युरोपेली समिति लगायतका एन आर एनका अभियन्ता, नेताहरु समक्ष अपिल गरेका छन् । त्यसरि पिडा दिने, अपमान गर्ने ब्यक्ति एन आर एन फ्रान्साक महासचिव भक्त वाग्ले हुन् । उनले आफूलाई मानसिक यातना दिएको, अपमान गरेको भन्दै न्यायकालागि याचना गर्ने ब्यक्ति हुन्, राज खरेल ।

सञ्जयको भूमिगत जीवन

आनन्दराम पौडेल   

anandaram-paudel-33434भूमिगत भएपनि भारतको सीतामढीमा सञ्जय साह ‘टक्ला’ सँग भेट्न जगदीश महरालाइ कठिन भएन। सञ्जय बसेको घरमा पुग्दा घाम डुब्नैलागेको थियो । टाढाको नाता पर्ने व्यक्तिको घरमा बस्नेखाने बन्दोबस्त मिलाएकै रहेछन् । त्यहाँपनि त्यत्तिकै बसेका रहेनछन्। राम्रै नेटवर्क भएको ‘अण्डरवर्ल्ड’ समूहसँग सम्बन्ध जोडेछन् । नयाँ योजनाको तानाबुना बुन्नथालेको भनकपनि जगदीशले पाए । ‘अण्डरवर्ल्ड’ समूहसँगको छलफल सकिएपछि सञ्जयले जगदीशलाइ इशारा गरेर बोलाए र भित्र अर्को कोठामा लगे । एउटा केटालाइ बोलाएर खाजा मगाए र ह्विस्कीको बोतल फोरे ।

“मेरो बिषयमा के-के भैरहेछ ?”,  ह्विस्किको चुस्कीसँगै सञ्जयले सोधे ।

“प्रहरीको बिषयमा त त्यही नै हो । त्यहाँभन्दा फरक र थप केही छैन ।” जगदीशले जवाफ दिए ।

“मेरो पक्षमा राजनीतिक पहलकदमी केही भएको छैन ?”

डाँडा जस्ता ईटालीका हिमाल

● महिन्दो वाईवा / ईटाली

montej-3

यो इटालीको उत्तरी भागमा पर्ने भाल्ले दि ओस्ताव भन्ने क्षेत्र हो । यहाँ मोन्तेरोजा भन्ने हिमाल निकै प्रख्यात छ । बिशेष गरी स्की खेल्न यहाँ पर्यटकको घुइँचो लाग्ने गर्दछ । डिसेम्बर देखी अप्रिल सम्म यहाँ चाहल पहल निकै बाक्लो हुन्छ । हिमाल त हिमालै हो । हिउँ जमेको नेपाल वा युरोपका हिमाल उस्तै लाग्छन् । तर फरक हुन्छन् । यताका हिमाल भनिएपनि नेपालीकालागि डाँडामा हिउँ जमे जस्तो ।